노키즈존

Istilah "No Kids Zone" (노키즈존) mula digunakan sekitar Julai-Ogos 2014. Pada masa itu, terdapat insiden di mana kanak-kanak kecil mengalami kemalangan di restoran atau kafe, menyebabkan pemilik perniagaan terpaksa membayar pampasan yang besar akibat kecuaian. Untuk mengelakkan kejadian serupa, perniagaan mula menyekat kemasukan kanak-kanak, yang menjadi latar belakang kemunculan istilah ini. Walaupun dijangka tujuan ini akan pudar seketika semasa pandemik COVID-19 pada tahun 2020 kerana peningkatan pesanan bawa pulang, perbincangan berkaitan isu ini masih berterusan pada tahun 2022-2023 selepas berakhirnya pandemik.

"No Kids Zone" secara harfiah bermaksud 'kawasan yang menyekat kemasukan kanak-kanak'. Ia biasanya beroperasi dalam bentuk larangan kemasukan kanak-kanak melalui notis seperti 'kanak-kanak di bawah umur N tahun dan pelajar sekolah rendah tidak dibenarkan masuk' di restoran, kafe, dan seumpamanya. Ini berpunca daripada masalah tanggungjawab berlebihan yang dikenakan kepada pemilik perniagaan apabila berlaku kekecohan atau kemalangan keselamatan yang melibatkan sesetengah kanak-kanak, serta situasi di mana pelanggan lain terjejas akibat sesetengah ibu bapa yang tidak menguruskan anak-anak mereka dengan baik.

No-kiz-jon (노키즈존)

"No Kids Zone" adalah fenomena yang dibincangkan secara meluas di seluruh masyarakat, tidak terhad kepada kumpulan umur atau jantina tertentu. Perdebatan sengit mengenai isu ini sering berlaku di kalangan ibu bapa yang mempunyai anak, pemilik perniagaan, dan pelanggan dewasa umum. Menurut tinjauan pada tahun 2023, 73% orang dewasa berumur 20 tahun ke atas memberikan respons positif terhadap kebenaran "No Kids Zone". Malah di kalangan ibu bapa yang mempunyai anak di bawah umur sekolah rendah, 76% mengaitkan punca penyebaran "No Kids Zone" dengan tanggungjawab ibu bapa, menunjukkan minat dari pelbagai lapisan masyarakat.

Banyak perniagaan memaparkan notis seperti 'Kedai ini tidak membenarkan kemasukan kanak-kanak di bawah umur 13 tahun' di hadapan premis mereka untuk memaklumkan tentang "No Kids Zone". Kaedah menyekat kemasukan berdasarkan kumpulan umur tertentu ini telah diubah suai dan digunakan dalam pelbagai bentuk lain seperti 'No Youth Zone' (remaja), 'No Study Zone' (pelajar yang belajar di kafe), 'No Hipjil Zone' (peminat hip-hop), 'No Ajjae Zone' (lelaki pertengahan umur), 'No Tuber Zone' (YouTuber), dan 'No Tanghulu Zone' (larangan membawa masuk tanghulu).

"No Kids Zone" telah dianggap sebagai tindakan diskriminasi oleh Suruhanjaya Hak Asasi Manusia Kebangsaan Korea. Walaupun tidak menyalahi undang-undang secara rasmi, ia menimbulkan kontroversi sosial berkaitan diskriminasi. Oleh itu, perniagaan yang mengendalikan "No Kids Zone" mungkin menghadapi kritikan seperti pelanggaran hak kanak-kanak dan pemburukan kadar kelahiran rendah. Selain itu, tindakan menyekat kemasukan pelanggan setelah menerima mereka tanpa pemberitahuan awal tentang "No Kids Zone" boleh mencetuskan konflik dengan pelanggan. Ada juga yang melakukan 'no-show' sebagai tindakan balas terhadap perniagaan "No Kids Zone", yang boleh dianggap sebagai gangguan perniagaan dan boleh membawa kepada masalah undang-undang, jadi perhatian perlu diberikan.