나, 나나나, 난난나나나나, 솨/아 왜/뭐야/아우 배 아퍼/안되겠네 - 탁재훈 (상상플러스)

มีมนี้เริ่มเป็นที่นิยมในช่วงกลางทศวรรษ 2000 โดยเฉพาะอย่างยิ่งตั้งแต่ปี 2005 ถึง 2007 เมื่อรายการวาไรตี้ 'Sang Sang Plus' ทางช่อง KBS2 ในช่วง 'Se-dae Gong-gam Old & New' (세대공감 올드앤뉴) ได้รับความนิยมอย่างมาก ในเวลานั้น คุณทัก แจ-ฮุน ได้สร้างวลีฮิตมากมายด้วยไหวพริบและปฏิภาณอันเป็นเอกลักษณ์ของเขาในรายการนี้ จนได้รับฉายาว่า 'ผู้สร้างวลีฮิต' และยังได้รับรางวัล KBS Entertainment Awards ในปี 2007 อีกด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพลง "นา~ นานานา นันนานานานา ชวา~" ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในชื่อ 'Nannana Song' ได้รับความนิยมอย่างมากหลังจากที่คุณชิน จอง-ฮวัน เปิดตัวครั้งแรกในปี 2005 จนกระทั่งถูกปล่อยออกมาเป็นดิจิทัลซิงเกิล

มีมนี้เป็นการรวบรวมคำอุทานและปฏิกิริยาที่ติดหู ซึ่งคุณทัก แจ-ฮุน ได้พูดออกมาอย่างเป็นธรรมชาติในสถานการณ์ต่างๆ ในช่วง 'Se-dae Gong-gam Old & New' ของรายการ 'Sang Sang Plus'

• "นา, นานานา, นันนานานานา, ชวา~": เป็นที่รู้จักกันในชื่อ 'Nannana Song' โดยไม่มีความหมายพิเศษ แต่ทำหน้าที่เป็นคำอุทานที่มีจังหวะหรือเพื่อสร้างความสนุกสนาน
• "อา แว~": ใช้เพื่อแสดงความรู้สึกไม่ยุติธรรมหรือประท้วงเมื่อคำตอบของคำถามผิด ก่อนที่จะถูกลงโทษ หรือเมื่อรู้สึกว่าไม่สามารถยอมรับได้
• "มวอยา~" / "เย มวอยา~": ใช้เพื่อแสดงความรู้สึกงงงวยหรือประหลาดใจต่อมุกตลกที่ไม่ตลกหรือพฤติกรรมที่แปลกประหลาดของนักแสดงคนอื่น หรือเมื่อสงสัยในคำพูดหรือการกระทำของอีกฝ่าย
• "เอา แบ อา-พอ" / "เอา มอ-รี อา-พอ": ใช้เป็นข้ออ้างอย่างแนบเนียนเพื่อหลีกเลี่ยงสถานการณ์ที่ลำบาก หรือหลีกเลี่ยงงานที่ไม่ต้องการทำ นอกจากนี้ยังใช้เพื่อแสดงความอึดอัดใจเมื่อมุกตลกไม่เป็นผล หรือเมื่อไม่รู้คำตอบแม้จะได้รับคำใบ้ในเกมตอบคำถาม
• "อัน-ดเว-เกต-เน~": เป็นวลีฮิตที่คุณทัก แจ-ฮุน เรียนรู้มาจากลูกสาวและนำมาใช้ โดยใช้เมื่อสถานการณ์ไม่สามารถดำเนินต่อไปได้ หรือขัดกับความตั้งใจของตนเอง

ชื่อมีมนี้สามารถอ่านออกเสียงเป็นภาษาไทยได้ดังนี้:

• นา, นานานา, นันนานานานา, ชวา~: (Na, Nanana, Nannanananana, Shwa~)
• อา แว~: (A Wae~)
• มวอยา~: (Mwoya~)
• เอา แบ อา-พอ: (Au Bae Apeo)
• อัน-ดเว-เกต-เน~: (An Doegetne~)
• ทัก แจ-ฮุน: (Tak Jae-hoon)
• ซังซังพลัส: (Sang Sang Plus)

ช่วง 'Se-dae Gong-gam Old & New' ของรายการ 'Sang Sang Plus' มีเนื้อหาที่ผู้ชมทุกช่วงวัยตั้งแต่ 10 ถึง 50 ปีสามารถเข้าใจและรู้สึกร่วมได้ จึงได้รับความนิยมอย่างมากในทุกเพศทุกวัย ดังนั้น มีมนี้จึงเป็นที่รู้จักและถูกใช้อย่างแพร่หลายในทุกเพศทุกวัยที่เคยรับชมรายการวาไรตี้ทางโทรทัศน์ในยุคนั้น

• "อา แว~": เมื่อเพื่อนไม่สนใจความคิดเห็นของเรา หรือเมื่อเราได้รับผลเสียที่ไม่คาดคิด สามารถใช้เพื่อแสดงความรู้สึกไม่ยุติธรรม เช่น "อา แว~ ฉันทำอะไรผิด!"
• "เย มวอยา~": เมื่อพบเห็นสถานการณ์ที่น่าประหลาดใจหรือไร้สาระ หรือการกระทำที่แปลกประหลาดของใครบางคน สามารถตอบสนองได้ว่า "เย มวอยา~ ทำไมจู่ๆ ถึงเป็นแบบนั้น?"
• "เอา แบ อา-พอ" / "เอา มอ-รี อา-พอ": เมื่อต้องการหลีกเลี่ยงงานหรือการเรียนที่ไม่ต้องการทำ สามารถพูดอย่างแนบเนียนว่า "เอา แบ อา-พอ ทำไม่ได้แล้ว~" หรือเมื่อเผชิญหน้ากับปัญหาที่ยากลำบาก สามารถแสดงออกว่า "เอา มอ-รี อา-พอ ไม่รู้แล้ว!"
• "อัน-ดเว-เกต-เน~": เมื่อแผนบางอย่างผิดพลาด หรือสถานการณ์ไม่เป็นไปตามที่ต้องการ สามารถใช้ได้ว่า "แบบนี้ อัน-ดเว-เกต-เน~ ต้องคิดใหม่แล้ว"
• "นา, นานานา, นันนานานานา, ชวา~": สามารถใช้เพื่อสร้างบรรยากาศที่สนุกสนาน หรือเป็นคำอุทานเบาๆ สำหรับการกระทำบางอย่าง