광인의 천옷

กวัง-อิน-อึย-ชอน-โอ๊ด (Gwang-in-eui Cheon-ot)

• กวัง-อิน (Gwang-in) ออกเสียงคล้าย 'กวัง-อิน'
• อึย (ui) ออกเสียงคล้าย 'อึย' ซึ่งเป็นสระผสมที่ไม่มีในภาษาไทยโดยตรง แต่ใกล้เคียงกับเสียง 'อือ' ผสม 'อี' อย่างรวดเร็ว
• ชอน-โอ๊ด (Cheon-ot) ออกเสียงคล้าย 'ชอน-โอ๊ด'

มีมนี้เริ่มต้นจากโพสต์ที่อัปโหลดในแกลเลอรีเกมคลาสสิกของ DC Inside เมื่อเดือนมิถุนายน 2016 ได้รับความนิยมโดยอิงจากความเห็นอกเห็นใจในประสบการณ์เชิงลบที่คนเกิดในทศวรรษ 1990 ได้รับจากครูที่สวมชุดฮันบกประยุกต์ในช่วงวัยเรียน จากการที่มีมนี้ถูกกล่าวถึงในบทความของ Sogang Hakbo ในปี 2022 แสดงให้เห็นว่ายังคงเป็นที่รู้จักและถูกใช้เป็นคำที่แสดงถึงทัศนคติแบบเก่าในกระบวนการที่การรับรู้เกี่ยวกับฮันบกกำลังเปลี่ยนแปลงไป

'ชุดคลุมของคนบ้า' (Gwang-in-ui Cheon-ot) เป็นมีมที่สื่อถึงครูที่มักจะสวมชุดฮันบกประยุกต์และแสดงพฤติกรรมที่บ้าคลั่ง มีมนี้มีต้นกำเนิดมาจากทัศนคติแบบเหมารวมที่เกิดขึ้นจากการเชื่อมโยงภาพลักษณ์ของครูที่คนเกิดในทศวรรษ 1990 เคยประสบในช่วงวัยเรียน ซึ่งเป็นครูที่มีอำนาจนิยม บางครั้งก็ใช้การลงโทษทางร่างกายมากเกินไป และแสดงแนวคิดชาตินิยมหรือนิสัยแบบ 'กอนแด' (꼰대 - คนแก่หัวโบราณ) เข้ากับชุดฮันบกประยุกต์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ภาพลักษณ์ของการลงโทษทางร่างกายโดยใช้ดานโซ (단소 - ขลุ่ยเกาหลี) เป็นอาวุธ ได้กลายเป็นหนึ่งในลักษณะเด่นของมีมนี้

มีมนี้ส่วนใหญ่ใช้ในหมู่คนรุ่นใหม่ รวมถึงผู้ที่เกิดในทศวรรษ 1990 เริ่มต้นและแพร่หลายในชุมชนออนไลน์ที่มีผู้ชายเป็นส่วนใหญ่ เช่น DC Inside และถูกใช้โดยผู้ที่แบ่งปันประสบการณ์เฉพาะในช่วงวัยเรียน เพื่อสร้างความเห็นอกเห็นใจร่วมกัน

มีมนี้สามารถใช้เพื่ออธิบายบุคคลที่สวมชุดฮันบกประยุกต์และแสดงท่าทีเผด็จการหรือล้าสมัย หรือคนที่ยึดติดกับแนวคิดบางอย่างจนน่าเบื่อ ตัวอย่างเช่น สามารถใช้ในประโยคว่า "ครูคนนั้นพอใส่ชุดคลุมของคนบ้ามาทีไร ก็พูดอะไรแปลกๆ ทุกที" ในปี 2024 คำว่า 'ชุดคลุมของคนบ้า' ยังถูกกล่าวถึงในเนื้อหา YouTube ที่เกี่ยวกับการลองสวมชุดฮันบกสมัยใหม่เพื่อลบล้างภาพลักษณ์เชิงลบของฮันบก

การตัดสินผู้อื่นจากเครื่องแต่งกายเพียงอย่างเดียวถือเป็นข้อผิดพลาดทางตรรกะ และมีมนี้มีทัศนคติแบบเหมารวมต่อผู้ที่สวมชุดฮันบกประยุกต์ ดังนั้น จึงควรหลีกเลี่ยงการดูถูกเหยียดหยามทุกคนที่สวมชุดฮันบกประยุกต์ หรือการเหมารวมว่าพวกเขาเป็นคนที่มีแนวคิดบางอย่าง นอกจากนี้ เนื่องจากมีมนี้มีที่มาจากประสบการณ์เกี่ยวกับทัศนคติเผด็จการและการลงโทษทางร่างกายของครู หากนำไปใช้เพื่อดูถูกปัญหาในสถานศึกษาจริงหรือเครื่องแต่งกายส่วนบุคคล อาจทำให้ผู้อื่นรู้สึกไม่พอใจได้ จึงควรใช้ด้วยความระมัดระวัง