각자도생

คำว่า '각자도생' (กัก-จา-โด-แซง) เป็นสำนวนสี่ตัวอักษรที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน มีต้นกำเนิดมาจากบันทึกพงศาวดารราชวงศ์โชซอน (Joseon Dynasty) ในรัชสมัยพระเจ้าซอนโจ ปีที่ 27 (ค.ศ. 1594) เมื่อพระเจ้าซอนโจทรงมีพระบัญชาให้ประชาชนแต่ละคนหาทางเอาชีวิตรอดในช่วงสงครามชินยู (Imjin War) ในสังคมเกาหลีสมัยใหม่ คำนี้เริ่มถูกใช้อย่างแพร่หลายทั่วทั้งสังคมตั้งแต่ช่วงวิกฤตการณ์การเงินในปี 1997 (IMF Crisis) เนื่องจากความยากลำบากทางสังคมและการแข่งขันที่รุนแรงขึ้น ทำให้ชุมชนไม่สามารถดูแลกันและกันได้เพียงพอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงทศวรรษ 2020 หลังจากเกิดการระบาดใหญ่ของโควิด-19 คำนี้ได้รับความสนใจอีกครั้งในฐานะคำที่ใช้ในการวิพากษ์วิจารณ์หรือสรุปสถานการณ์ที่เกี่ยวข้องกับลัทธิเสรีนิยมสุดโต่ง การลดสวัสดิการ และความเหลื่อมล้ำที่เพิ่มขึ้น จึงถูกนำมาใช้อย่างกว้างขวางราวกับเป็นมีม

'각자도생' (กัก-จา-โด-แซง) หมายถึง 'แต่ละคนต่างต้องหาทางเอาชีวิตรอดด้วยตัวเอง' สื่อความหมายว่าเมื่อชุมชนไม่สามารถแก้ไขปัญหาได้ แต่ละคนจึงต้องพึ่งพาตัวเองเพื่อเอาชีวิตรอด แนวคิดนี้ยังเชื่อมโยงกับแนวคิดสุดโต่ง เช่น การเอาชีวิตรอดด้วยตัวเอง (survivalism) ความไม่แยแส (indifference) และความเห็นแก่ตัว (egoism) รวมถึงทัศนคติแบบ '알빠노' (ใครจะสน) หรือ '나만 아니면 돼' (ขอแค่ไม่ใช่ฉันก็พอ) โดยส่วนใหญ่แล้ว คำนี้จะถูกใช้เพื่ออธิบายอย่างวิพากษ์วิจารณ์ถึงความโดดเดี่ยวของปัจเจกบุคคลและการแข่งขันเพื่อเอาชีวิตรอดในสังคมที่มีตาข่ายความปลอดภัยทางสังคมที่อ่อนแอ หรือสังคมที่มีความเสี่ยงสูงและมีการเติบโตต่ำซึ่งยากต่อการคาดการณ์อนาคต แต่บางครั้งก็ใช้เพื่อแสดงออกถึงการยอมรับความเป็นจริงที่ว่าแต่ละคนไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องพึ่งพาตัวเอง

มีมนี้ไม่ได้จำกัดอยู่แค่กลุ่มอายุหรือเพศใดเพศหนึ่ง แต่ถูกใช้อย่างแพร่หลายในหลากหลายชนชั้นของสังคมเกาหลี โดยเฉพาะอย่างยิ่งมักถูกกล่าวถึงในการอภิปรายเกี่ยวกับปัญหาสังคม เช่น ภาวะเศรษฐกิจถดถอย ความเหลื่อมล้ำ อัตราการเกิดต่ำ และสังคมสูงวัย และถูกนำไปใช้เป็นคำอธิบายหรือวิพากษ์วิจารณ์ปรากฏการณ์ทางสังคมในสื่อ ผู้เชี่ยวชาญ และชุมชนพลเมืองต่างๆ ดังนั้นจึงกล่าวได้ว่าเป็นสำนวนที่คุ้นเคยและสร้างความเข้าใจร่วมกันได้ในหมู่คนทุกเพศทุกวัย

กัก-จา-โด-แซง (Gak-ja-do-saeng)

• "쇠퇴하는 자유무역과 개방, 각자도생 시대 열리나" (การค้าเสรีและการเปิดประเทศที่ถดถอย, ยุคแห่งการเอาตัวรอดของแต่ละคนกำลังจะมาถึงหรือไม่)
• "각자도생의 시대" (ยุคแห่งการเอาตัวรอดของแต่ละคน)

'각자도생' (กัก-จา-โด-แซง) มีนัยยะที่ค่อนข้างวิพากษ์วิจารณ์หรือเชิงลบ ซึ่งแสดงถึงความเป็นจริงอันโหดร้ายของสังคมหรือความโดดเดี่ยวของปัจเจกบุคคล ดังนั้นจึงควรใช้ในบริบทที่เหมาะสมเมื่อพูดถึงปัญหาสังคมหรือความยากลำบากส่วนบุคคล มากกว่าที่จะใช้ในสถานการณ์ที่เบาหรือตลกขบขัน ควรระมัดระวังเนื่องจากการใช้ผิดบริบทอาจทำให้ดูเหมือนเป็นคนเยาะเย้ยถากถางหรือขาดความรับผิดชอบได้